In augustus 2025 ontving ik van de Gemeente Deventer een boete van 91 euro. Reden: verkeerd aangeboden huisvuil. Het betrof een kartonnen tasje met oud papier, met mijn adresgegevens erop, dat naast een ondergrondse papiercontainer was aangetroffen. Volgens de gemeente had ik het afval volledig in de container moeten deponeren. Het probleem: ik had mijn papier correct aangeboden, maar de container was overvol. Toch werd de boete aan mij opgelegd.
In dit blog lees je:
- Wat Diftar inhoudt in Deventer
- Hoe het beboeten werkt en waarom ‘zero tolerance’ een valstrik is
- Mijn persoonlijke casus: boete, bezwaar en beroep
- De juridische kaders en mogelijkheden
- Waarom dit beleid oneerlijk is en wat je kunt doen
- Oproep: transparantie, menselijkheid en rechtvaardigheid in Deventer
Laten we erin duiken.
Wat is Diftar en hoe werkt het in de Gemeente Deventer?

Basisprincipe van Diftar
Diftar staat voor gedifferentieerde tarieven. In plaats van een louter vaste afvalstoffenheffing betaal je in veel gemeenten ook naar mate van gebruik: hoe vaker je afval aanbiedt (bijv. via zakken of de grijze container), hoe hoger je variabele kosten. Hierdoor heb je zelf meer grip op de variabelen van je afvalkosten.
In Deventer betekent dit dat je:
- een vast deel betaalt (een basisheffing), ongeacht hoeveel afval je aanbiedt
- variabele kosten hebt, gebaseerd op het aantal aanbiedingsmomenten (bijv. wanneer je jouw restafvalcontainer aan de weg zet of afval in een ondergrondse container gooit)
De logica is dat je wordt gestimuleerd om minder restafval te produceren (meer scheiden, vaker naar milieuparken, etc.).
Hoe Deventer Diftar concreet regelt
In Deventer open je de ondergrondse container met je milieupas, gekoppeld aan je adres. Elke keer dat je restafval erin gooit, telt dit als een aanbieding. De gemeente geeft aan dat je ‘hoe minder je restafval aanbiedt, hoe lager de kosten zijn.’
Verder:
- De vaste afvalstoffenheffing geldt voor alle huishoudens.
- Bij extra containers (bijv. een tweede grijze container) geldt een toeslag op de vaste heffing.
- Bij plastic zakken die je aan de weg zet (in wijken waar dit kan) geldt: als je de zak laat staan nadat de gemeente deze niet heeft meegenomen, kun je een boete krijgen.
- Als je plastic zakken, containers of afval verkeerd aanbiedt (te vroeg, niet op juiste plek, naast een container), loop je het risico op een boete van de gemeente.
Het boetebedrag: €91,- wat zit daarin?
In de Gemeente Deventer bedraagt de boete voor verkeerd aangeboden afval €91,-.
Interessant detail: in deze €91,- zitten allerlei onderdelen verwerkt — zoals kosten voor de melding, onderzoek, identificatie van de afzender, het opstellen van het proces-verbaal, het opmaken van de nota en incassokosten.
In andere gemeenten kunnen boetes hoger of lager zijn, afhankelijk van het beleid en de ernst van de overtreding.
Zero tolerance

Wat betekent zero tolerance in dit kader?
Wie iets verkeerd aanbiedt, krijgt direct de boete, zonder uitzonderingen of coulancemogelijkheden. In de praktijk betekent dit:
- je krijgt meteen een boete, ook al is de overtreding klein of onbedoeld.
- bezwaar maken heeft nauwelijks zin.
- de gemeente stelt dat het ’te kostbaar’ is om boetes kwijt te schelden.
Dat is precies wat mij overkwam. Maar waarom is dit beleid zo hard?
Waarom gemeenten kiezen voor strikte handhaving
Gemeenten veronderstellen dat streng optreden werkt als afschrikking: mensen zullen beter hun afval aanbieden, minder vaak afval naast containers zetten en hierdoor de omgeving schoner houden.
De gedachte is: een strikt boetebeleid zorgt voor naleving, vermindert zwerfafval en voorkomt overvolle containers.
Maar er zijn uitdagingen:
- strikte handhaving vergt kosten (toezicht, administratie, bezwaarprocedures).
- in de praktijk kan het leiden tot onnodig leed bij bewoners in bijzondere omstandigheden.
- het werkt vooral tegen burgers die weinig ruimte hebben om fouten te corrigeren.
Waar is de menselijke maat gebleven?
Leestip: Groeiend afvalprobleem in Nederland door hoge kosten Diftar
Rijk Deventer vindt kwijtschelden te kostbaar
Het meest schrijnende detail in mijn casus is de uitspraak van de Gemeente Deventer: “Boetes worden over het algemeen niet kwijtgescholden, want dat is te kostbaar voor de gemeente om te doen.”
Met andere woorden: zelfs als je een sterk, menselijk verhaal hebt, zelfs bij bijzondere omstandigheden kun je fluiten naar kwijtschelding. In feite laat de ‘rijke Gemeente Deventer’ liever minima opdraaien voor deze kosten.
Dat is een politieke en morele keuze, geen technisch of financieel gegeven. Het beleid is zodanig ingericht dat het geen ruimte laat voor uitzonderingen — zelfs niet als de situatie schrijnend is.
Mijn persoonlijke casus: boete, bezwaar en beroep

Ontvangst van de boete
In augustus 2025 ontving ik een boete van de Gemeente Deventer van €91,- voor verkeerd aanbieden van huisvuil. In het boetebeschikking stond dat ik bezwaar kon maken.
De feitelijke aanleiding:
- er was een kartonnen tasje met oud papier aangetroffen naast de ondergrondse papiercontainer in mijn buurt.
- In dat tasje zaten mijn adresgegevens, wat voor de gemeente als bewijs diende dat het afval van mij afkomstig was.
Maar er zijn direct vragen: waarom zou ik afval in een tasje naast de container zetten, terwijl ik dit gratis in de container kon deponeren? Ik zou dus voor 1 extra armbeweging een boete riskeren, terwijl ik alle trappen in mijn portiekflat en een drukke doorgaande weg al had getrotseerd om de container te bereiken met mijn oud papier.
Overvolle container
Maar goed, eenmaal bij de container aangekomen – zag ik dat de bak heel erg vol zat. Er zaten allemaal huis-aan-huis-kranten in, vermoedelijk gedumpt door een bezorger. Ik heb toen mijn papierafval erbij gepropt. Dit was overigens niet alleen dat ene kartonnen tasje, maar een voorraad van twee weken oud papier. Ik moet namelijk 3 verdiepingen naar beneden lopen en een drukke weg oversteken om de container te bereiken. Dat doe je niet dagelijks, zeker niet in mijn situatie (7 maanden zwanger).
Het afvalverwerkingsbedrijf in Deventer, Ciculus, MOET een melding in hun systeem hebben staan waarin wordt aangegeven dat de container op dat moment vol was. Die worden namelijk automatisch verstuurd als dergelijke bakken vol zijn. Omdat ik mijn papier op een zondagavond heb weggegooid, kwamen zij pas de volgende dag de container legen.
Toen is er kennelijk 1 tasje met mijn oud papier naast de bak aangetroffen. Dit moet gebeurd zijn toen iemand anders zijn of haar oud papier heeft weggegooid. Gevallen of bewust, dat weet ik niet.
Bezwaar indienen
Op de Diftare-boete, van Gemeente Deventer, wordt voor iedereen die er één ontvangt vermeld dat je bezwaar kunt maken. Dit heb ik gedaan. Hierbij kreeg ik al direct de melding dat het erg druk was bij de Gemeente en dat het even kon gaan duren. In de tussentijd: “Wel graag alvast de boete betalen, anders loop je de kans dat je extra kosten voor de deurwaarder moet voldoen. Als jouw bezwaar dan wordt toegekend, krijg je het geld wel weer terug“. Jaa daag! Ik wil helemaal geen geld uitlenen aan de (rijke) gemeente Deventer en vervolgens maar zien of ik mijn geld nog terug krijg! Dat is wat je vaak ziet: de gemeente verplicht je feitelijk om vooruit te betalen, terwijl je nog in bezwaar bent.
A fijn, na 4 weken werd ik eindelijk gebeld voor een telefonische toelichting op mijn verhaal. De dame aan de lijn was erg vriendelijk en deed het overkomen alsof ze mijn verhaal begreep.
“Vakantieperiode, geen tijd om naar mijn casus te kijken…wel om aanmaningen te versturen”
Toch ontving ik enkele weken later een aanmaning met dreiging van deurwaarderskosten, nog voordat het bezwaar officieel was behandeld. Vakantieperiode, geen tijd om naar mijn casus te kijken…wel om aanmaningen te versturen.
Gemeente Deventer gebeld. Eerst 12 minuten in een wachtrij, waarbij je continu te horen krijgt “U bent nummer 2 in de wachtrij” Vervolgens kreeg een zeer onaardige medewerkster aan de telefoon, die alleen wilde vertellen dat ik bezwaar kon maken. Toen ik aangaf dit al te hebben gedaan en hierover vragen had, kon ik niet worden doorverbonden met de afdeling. Ik kon enkel een terugbelverzoek achterlaten. Toen ik vervolgens 2 keer opnieuw dezelfde vraag stelde, was zij hier niet van gediend en verbrak de verbinding (zonder terugbelverzoek aan te maken).
Nog maar een keer bellen, weer een kwartier in de wachtrij. Uiteindelijk alleen een terugbelverzoek gedaan.
Leestip: Betaalmuurhonger: waarom de krant je in het donker laat zitten
5 werkdagen werden er 13
Ik zou binnen 5 werkdagen worden teruggebeld. Dit werden uiteindelijk 13 dagen! Op de dag van het verstrijken van de betaaltermijn werd ik gebeld door de juriste van de Gemeente Deventer. Die had een heel vaag verhaal. Ik vraag mij echt af waar zij haar diploma heeft gekocht!
Om te beginnen was haar excuus: “Sorry, mijn collega’s wisten niet bij wie ze moesten zijn met uw bericht, dus ik kreeg het gisteren pas doorgestuurd.” Dat is mooi, maar daar heb ik als burger in feite niets mee te maken. Mijn betaaltermijn loopt gewoon door en dat het bij de gemeente een chaos is, is niet mijn fout.
Een compleet verkeerde gebeld over mijn casus!

Verder gaf de juriste aan mij de dag ervoor al te hebben gebeld, maar de voicemail te hebben gekregen. Toen ik aangaf dat ik de dag ervoor helemaal niet gebeld was, bleef zij dit stug volhouden. Mijn reactie: “Mevrouw, ik heb mijn oproepenlijst hier voor mij en ik ben gisteren niet gebeld!” Haar reactie: “Ik kreeg een voicemail met een bericht van Marlou en Sofie.” Dit is echt het toppunt van slordigheid van de Gemeente Deventer. Ik ken helemaal geen Marlou en Sofie. Gewoon een compleet verkeerde gebeld dus, met mijn persoonlijke gegevens!
Medische zwnagerschap? Niets mee te maken!
Aan de telefoon volgde een discussie, waarin ik o.a. aangaf dat ik op het moment van deponeren 7 maanden zwanger was en het een medische zwangerschap betrof. Met zorgen, waarvoor ik onder extra controles stond. Hiervan kon ik bewijzen aanleveren. In de afwijzing op mijn bezwaar werd namelijk door de Gemeente Deventer het standpunt ingenomen dat ik als de container vol was, door had moeten lopen naar een volgende container. Die bevindt zich echter 980 meter verderop, bijna 2 kilometer dus als je heen en terug loopt.
Ik had in eerste instantie eigenlijk al helemaal niet die trappen mogen lopen naar deze container toe en nu werd ook nog dit van mij gevraagd. Bovendien had ik natuurlijk niet kunnen voorzien dat een tasje met oud papier dat ik had weggegooid naast de container zou belanden.
Er was geen begrip voor deze situatie, want dan ‘zouden ze iedereen in een vergelijkbare situatie de boete moeten kwijtschelden’. Lijkt mij op zich best menselijk.
Discriminatie mensen met schulden vs. mensen zonder schulden
Verder gaf de juriste aan dat zij intern navraag naar mij had gedaan en bij collega’s had geïnformeerd of ik bekend was bij het Budget Adviesbureau Deventer, het BAD. Dit is een schuldhulpverleningstraject van de Gemeente. Ik ben daar niet bekend, dus wat dat betreft ook geen uitzondering.
Ik vind het discriminatie dat als ik schulden had gehad, ik wel een ‘korting’ zou krijgen op een Diftar-boete. Ik heb begrip voor mensen die het financieel lastig hebben, maar in feite betekent dit gewoon dat ik er beter de Wehkamp leeg had kunnen bestellen om onder kosten uit te komen. Als braaf betalende burger kom ik niet in aanmerking.
Toen ik dit aangaf, liet mevrouw weten: “Nee maar dat geldt alleen voor de deurwaarderskosten.” Mensen die bij het BAD lopen, krijgen er geen deurwaarderskosten overheen. Ja precies, discriminatie dus. Voortaan dus beter alles op afbetaling kopen, niets betalen en dan de schuldhulp ingaan Scheelt je een paar honderd euro op een boete van de Gemeente Deventer!
Leestip: Ik ben niet dom, ik ben gedupeerd. Stigma kindertoeslagenaffaire
Andere discutabele uitspraken van Gemeente Deventer
Andere uitspraken van mevrouw: “Het is discutabel of u het tasje er daadwerkelijk in hebt gegooid of ernaast hebt gezet.” Tuurlijk, ik was te moe om mijn arm te bewegen en wilde hiervoor €91,- betalen, in plaats van het papier door een klep van de container gooien!! En doordat mijn adresgegevens op het papier zijn aangetroffen is er bewijs tegen mij.
Toen ik hierop om haar visitekaartje vroeg en aangaf dat ik in het vervolg oud papier in haar wijk verkeerd zou weggooien met haar visitekaartje erbij…en dat dit dan als bewijs tegen haar zou worden gezien, had ze geen antwoord.
Dat er bij Circulus een melding moet zijn geweest van de overvolle container, dat gaat de Gemeente Deventer niet checken… ook te kostbaar denk ik of geen zin in!
Dat ik 7 maanden zwanger was en onder extra medisch toezicht stond op het moment van deponeren, daar hebben zij geen boodschap aan. Ik had dan maar iemand die ik kende moeten vragen om naar de container 980 meter verderop te lopen. For your info: ik woon in een portiekflat en de verdieping onder mij staat leeg. 1 woning is van gepensioneerde mensen die van juni tot november in Turkije verblijven, die waren dus niet thuis. De andere woning wordt gebruikt door bouwvakkers die bezig zijn met een grote renovatie in onze wijk. Dit is overdag een schaftkeet en ’s avonds en in het weekend onbewoond.
Heeft de Gemeente Deventer ook niets mee te maken!
Hoger beroep: Raad van State
Omdat de afwijzing stand hield, heb ik inmiddels beroep aangetekend bij de Raad van State. Hiervoor moet je €53,- griffiekosten betalen, tenzij je kunt aantonen dat je onvoldoende inkomen hebt voor de betaling. De zaak is nog in behandeling.
Dit beroep is de enige stap die je kunt ondernemen in het model van bestuurlijke rechtspraak, maar het is een drempel (financieel, tijdsintensief, onzeker).
Juridisch kader: regels, verordeningen en rechten

Als je boetes van een gemeente aanvecht, is het belangrijk te weten welke wettelijke en beleidsmatige kaders spelen. Hieronder een overzicht.
Wet milieubeheer, DHW en bevoegdheden
De gemeentelijke bevoegdheid tot het opleggen van een bestuurlijke boete voor overtreding van afvalregels is hoofdzakelijk gebaseerd op de Wet milieubeheer en de daarop gebaseerde Afvalstoffenverordening (DHW-modellen). In de lokale verordeningen (zoals de Algemene plaatselijke verordening of afvalstoffenverordening) kan de gemeente regels opnemen over hoe afval moet worden aangeboden, tijdstippen, plaatsen, gewicht, enzovoort.
Als een gemeente een bestuurlijke boete oplegt, moet dit gebeuren op basis van een wettelijke bevoegdheid en met inachtneming van het recht op hoor en wederhoor. De betrokkene moet de mogelijkheid krijgen om zijn kant van het verhaal te presenteren.
Afvalstoffenverordening Deventer
In de Afvalstoffenverordening die voor de Gemeente Deventer geldt, staan bepalingen over hoe afval moet worden aangeboden (bijv. via de aangewezen inzamelmiddelen) en waar overtredingen kunnen ontstaan.
Het Uitvoeringsbesluit afvalstoffenverordening Deventer bevat aanvullende regels, bijvoorbeeld over maximale afmetingen van grof afval, gewicht, en dergelijke.
Maar: de verordening zelf biedt vaak beperkte ruimte voor uitzonderingen. Je moet aantonen dat jouw situatie buiten de norm valt (overmacht, bijzondere omstandigheden, onvermijdbaarheid).
Leestip: Strijd mee tegen onterechte fotoclaims van ANP & co
Handhavingsbeleid en prioriteiten
In de landelijke modellen voor handhavingsbeleid is opgenomen dat gemeenten bij overtredingshandhaving keuzes maken. Niet elke overtreding krijgt evenveel prioriteit – afhankelijk van risico’s, openbare veiligheid, milieu-impact en beschikbare middelen.
Het punt: gemeenten kunnen discretionair beslissen welke overtredingen streng handhaven en welke zij mild benaderen. Dat betekent dat coulance niet bij wet verboden is, zolang het objectieve gelijkheidsbeginsel wordt gerespecteerd.
Kwijtschelding van belastingen en boetes
In de Verordening afvalstoffenheffing van Deventer staat dat voor de afvalstoffenheffing (het basisdeel) kwijtschelding kan worden verleend tot een bepaald maximum per jaar.
Maar: bestuurlijke boetes zelf vallen vaak niet onder de kwijtscheldingsmogelijkheden van de afvalstoffenheffing. De gemeente kan in haar beleidsregels bepalen dat boetes niet kwijtscheldbaar zijn of alleen onder zeer strikte voorwaarden. Ze bieden dus een bezwaarformulier aan op hun website, die mensen de illusie geeft dat zij bezwaar kunnen maken, terwijl zij bij voorbaat al weten dat dit weinig tot geen nut heeft.
Dit lijkt ook wat de juriste bedoelde te zeggen met “het is te kostbaar om individuele boetes kwijt te schelden.” Maar dit is een beleidskeuze, geen vaststaand obstakel!
Bezwaar en beroepsmogelijkheden
Wanneer je een boetebeschikking ontvangt, kun je bezwaar indienen bij de gemeente. De gemeente moet je gelegenheid geven je standpunt toe te lichten en relevante bewijzen aan te dragen.
Als het bezwaar wordt afgewezen, kun je in beroep gaan bij de rechter (in de regels vaak via de rechtbank of hoger). In mijn casus is dit de Raad van State. Deze procedure is kostbaar en tijdrovend, maar soms de enige manier om dwang van de gemeente te betwisten.
Bij de rechter kun je pleiten op:
- proportionaliteit (is de boete eerlijk in verhouding tot de overtreding)
- evenredigheid (zijn bijzondere omstandigheden meegenomen)
- fout bij de gemeente (bijv. geen controle of container vol was, onjuiste administratie)
- schending van het vertrouwensbeginsel of onredelijk optreden
Als je kunt aantonen dat de gemeente zich niet voldoende heeft ingespannen om jouw argumenten serieus te nemen, kan de rechter de boete vernietigen of verlagen.
Waarom dit beleid onrechtvaardig is en wat je kunt doen

Waarom het beleid oneerlijk uitpakt
- Geen ruimte voor menselijke omstandigheden
Je bent zwanger, je hebt beperkte mobiliteit, de container was vol — dat zijn geen onbelangrijke factoren. Toch luistert de gemeente niet. - Regels boven rechtvaardigheid
Het beleid is zo inflexibel dat zelfs schijnbaar duidelijke fouten of onredelijke situaties geen uitzondering krijgen. - Discriminatie in de praktijk
De zin over mensen in het BAD (Budget Adviesbureau) is schrijnend: wie reeds in een beschermde regeling zit, zou minder vaak deurwaarderskosten krijgen. Dat suggereert dat mensen met schulden meer bescherming krijgen dan andere burgers – een bizarre en onrechtvaardige verdeling. - Transparantie en bewijsvoering ontbreken
In mijn zaak is niet gecontroleerd of de container vol was (ondanks automatische meldingen van Circulus). Er is geen onderzoek gedaan of mijn afval per abuis naast de container was gevallen door derden. Er worden aannames gedaan (mijn adres erop = mijn fout) zonder kritisch te kijken. - Kostenbewustzijn als excuus voor hardheid
De gemeente beweert dat kwijtschelden te kostbaar is, alsof het budget belangrijker is dan rechtvaardigheid. - Tegengesteld aan het idealistische woordgebruik
Gemeenten spreken over participatie, duurzaamheid, burgerparticipatie – maar in dit beleid zie je vooral top-down controle, niet lokaal maatwerk.
Leestip: ANP-fotoclaim via Visual Rights Group? Zelf betalen ho maar
Wat je kunt doen (stappenplan)
Als je in Deventer of een andere gemeente een soortgelijke situatie ervaart:
- Documenteer alles meteen
Maak foto’s van de situatie (vol container, locatie, uitzicht, afstand tot andere containers). Bewaar correspondentie, beluister gesprekken (indien mogelijk opnemen met toestemming). - Dien bezwaar in met heldere argumenten
Leg je situatie uit: medische omstandigheden, fysieke belemmeringen, overvolle containers, afstand tot alternatieven. Gebruik feiten en bewijs. Wijs op de verordeningen, handhavingsbeleid en beginselen als proportionaliteit. - Vraag om een hoorzitting
Soms kun je mondeling je zaak toelichten. Vraag daarnaar in je bezwaar. - Stel dat de gemeente geen onderzoek deed
Geef aan dat de gemeente nagelaten heeft feiten te verifiëren (bijv. volheid container, meldingen bij Circulus). Vraag om inzicht in hun bewijs (foto’s, meldingsdata, registratie van volmelding). - Gebruik gelijke belangenargumenten
Wijs op discriminatie (BAD-vermelding), op gebrek aan menselijke maat, op vergelijkbare situaties. - Beroep bij rechter
Als je bezwaar wordt afgewezen, overweeg beroep (bijv. bij de Raad van State). Weeg af: is de kans voldoende, wat zijn kosten (griffiekosten, advocaat)? - Op sociale druk en media
Publiceer je casus lokaal (buurtplatformen, lokale media). Samen met andere slachtoffers kun je druk zetten op de gemeenteraad of de wethouder Afval om beleid te herzien. - Vraag om beleidsherziening
Vraag de gemeenteraad een motie in te dienen om in bepaalde gevallen meer coulance te bieden — bijvoorbeeld bij bijzondere omstandigheden (zwangerschap, beperking, overvolle containers).
Argumenten die vaak werken (en waar gemeenten moeten oppassen)
- Overmacht / onvermijdbare situatie
Als je kunt aantonen dat je niet redelijkerwijs anders kon handelen (bijv. container was vol, situatie gezond verstand vereist), kan dat een grond voor verzet zijn. - Proportionaliteit
Is de afstrafboete in verhouding tot de overtreding? Een tasje oud papier naast container, geen gevaarlijke situatie — is € 91 terecht? - Fouten in bewijsvoering
De gemeente moet haar bewijs leveren (foto’s, tijdstempels, controleverslagen). Als zij dat niet voldoende doet, kun je de boete bestrijden. - Gelijke gevallen gelijk behandelen
Als de gemeente in andere gevallen wél coulance biedt, kun je vragen waarom jouw situatie anders zou zijn. - Schending van vertrouwensbeginsel / onzorgvuldig optreden
Als de communicatie chaotic was (zoals in jouw zaak: verkeerde telefoonnummers, verkeerde namen), kun je argumenteren dat de gemeente zich onzorgvuldig heeft opgesteld. - Economische belangen van de gemeente als geen legitiem excuus
De stelling “kwijtschelden is te kostbaar” is geen rechtsgrond. De gemeente moet wel jouw zaak individueel beoordelen.
De casus in bredere context: systemisch falen in Deventer

Boetes en meldingen in Deventer
- Er is een geval bekend waarin een Deventenaar wél gewonnen heeft van een afvalboete: de rechter oordeelde dat een los vervaagd adreslabel in een vuilniszak als ’te dun bewijs’ werd gezien.
- Er zijn ook berichten dat er meer meldingen zijn van illegale afvaldumpingen in Deventer, maar paradoxaal: minder boetes worden uitgedeeld, omdat controleurs ’te slim heen gaan’.
- Daarnaast verscheen een artikel in het AD over boetes voor oud papier: bewoners waren boos, want zij vonden dat de gemeente te makkelijk boetes gaf voor situaties die zij zelf niet controleerden.
Deze gevallen tonen dat mijn casus geen uniek probleem is. Er is structureel spanning tussen controle, handhaving en rechtvaardigheid in Deventer.
Wat kan er beter in Deventer?
- Stel een hardheidsclausule in: in situaties met medische noodzaak, mobiliteitsbeperkingen, bijzondere omstandigheden, mag coulance worden verleend.
- Implementeer een (semi-)onafhankelijke klachtencommissie die bouwt op rechtsbescherming buiten de interne gemeentediscipline.
- Publiceer statistieken: hoeveel boetes, hoeveel bezwaar, hoeveel toegewezen (kwijtschelding), verhoudingen.
- Bied automatische toetsing van bijzondere gevallen: systeem herkent wanneer een bezwaarmaker medische documenten bijvoegt en stuurt die naar een aparte beoordeling.
- Betrek bewoners bij het beleid via burgerpanels: geef ruimte voor dialoog over de afweging tussen handhaving en leefbaarheid.
Oproep
Mijn eigen ervaring met de Gemeente Deventer laat zien hoe rigide en onmenselijk het Diftar-beleid in de praktijk kan uitpakken. Een boete van €91,- ondanks overvolle containers, zwangerschap, medische noodzaak en een gebrek aan onderzoek door de gemeente. Dat is geen fout, dat is verkeerd beleid.
Met dit artikel wil ik niet alleen mijn verhaal delen, maar ook bewoners in Deventer — en daarbuiten — wakker schudden: je hebt rechten, ook onder een streng boetebeleid. Bezwaar maken kan inspanning vergen, beroep is een drempel, maar je bent niet machteloos.
- Heb je zelf ooit zo’n boete gekregen in Deventer? Deel je verhaal.
- Stuur deze blog naar de gemeenteraad, de wethouder Afval, lokale media.
- Vraag je gemeenteraad om beleid met meer ruimte voor uitzonderingen.
- En als je in bezwaar of beroep bent: doe het zorgvuldig, met bewijs, en laat je niet afschrikken!
